www.staellinika.com

από το

Υπουργείο Εξωτερικών για τα παιδιά της ομογένειας

Μία ακόμη διαδικτυακή πρωτοβουλία της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού   

Η ελληνική γλώσσα, «ένα φως όλο ψυχή», αρχίζει σήμερα το διαδικτυακό της ταξίδι  σε όλα τα παιδιά της ομογένειας.

Με όχημα τη Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, με πλοηγό το Simon Fraser University,  Stavros Niarchos Foundation –Centre for Hellenic Studies,  Vancouver Canada  και με χρηματοδότηση από το “ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ”, ανοίγει  από σήμερα πανιά η σειρά εφαρμογών www.staellinika.com.  Αποτελεί μια μεγάλη προσφορά στα νέα παιδιά της διασποράς, που ενδιαφέρονται να ταξιδέψουν είτε από τον υπολογιστή του σπιτιού τους, είτε από το κινητό τηλέφωνο  τους, είτε από το tablet τους, στον υπέροχο κόσμο της ελληνικής γλώσσας, της ελληνικής μυθολογίας και του πολιτισμού.

Μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας και της σειράς εφαρμογών, η εκπαιδευτική πρωτοβουλία του Υπουργείου Εξωτερικών θα προσεγγίσει σταδιακά το κοινό όλων των ηλικιών, από παιδιά προσχολικής ηλικίας αρχικά, μέχρι και ενήλικες σε επόμενη φάση. Το διαδικτυακό μαθησιακό περιβάλλον επιτρέπει την εξ’ αποστάσεως μάθηση, ενώ παρέχεται η δυνατότητα υποστήριξης δομών του Ελληνικού Κράτους και οργανισμών της ομογένειας (Πρεσβείες, Προξενεία, κοινότητες, σχολεία, φορείς ελληνικού πολιτισμού), ώστε να μπορούν να διαθέσουν σε κάθε ενδιαφερόμενο μαθήματα ελληνικής γλώσσας και μυθολογίας.

Συγκεκριμένα ο αρμόδιος για τον Απόδημο Ελληνισμό Υφυπουργός κ. Κώστας Βλάσης δήλωσε «Το Υπουργείο Εξωτερικών αναγνωρίζοντας τις ιδιαίτερες συνθήκες που διαμορφώθηκαν λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια, ώστε να καταστούν σύντομα προσβάσιμες πολλές από τις  συγκεκριμένες εφαρμογές της πλατφόρμας www.staellinika.com. Στόχος της πρωτοβουλίας μας είναι η αξιοποίηση της τεχνολογίας για την κινητοποίηση του ενδιαφέροντος των μαθητών, ιδιαίτερα μικρότερων ηλικιών, στο πλαίσιο μιας σύγχρονης και ταυτόχρονα θελκτικής μεθοδολογίας για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, της μυθολογίας και του πολιτισμού μας, μέσω μιας πλήρως εξατομικευμένης μαθησιακής εμπειρίας. Η ελληνική γλώσσα αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία που ενώνουν τον οικουμενικό ελληνισμό και η εν λόγω πλατφόρμα θα αποτελέσει μια σημαντική επένδυση για τη διατήρηση, τη διάδοση και την προώθησή της».

Η  Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού, βρίσκεται σε δημιουργική συνεργασία τους τελευταίους μήνες με το Εργαστήριο Νέων Τεχνολογιών του Simon Fraser University ,  Stavros Niarchos Foundation –Centre for Hellenic Studies,  Vancouver Canada  και με χρηματοδότηση από το “ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ”, προκειμένου να διατεθεί στην Ελληνική Ομογένεια, η σειρά εφαρμογών με τίτλο www.staellinika.com . Σήμερα δίδεται για χρήση η ΑΡΧΙΚΗ  ΕΚΔΟΧΗ της πλατφόρμας, η οποία έχει μηδενικό κόστος για το  ελληνικό κράτος και παρέχεται δωρεάν  στα παιδιά της ομογένειας, χάρη στη γενναιόδωρη χορηγία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Πρόκειται για μια αρχική λειτουργική λύση, που ετοιμάστηκε νωρίτερα λόγω των ειδικών συνθηκών που επικρατούν, ώστε να στηρίξουμε την ομογένεια. Η Πλατφόρμα θα συμπληρώνεται κάθε μέρα και η πλήρης εκδοχή της θα είναι έτοιμη τον Σεπτέμβριο 2020.

Η σειρά εκπαιδευτικών εφαρμογών αποτελεί καρπό συνεργασίας διεπιστημονικής ομάδας ειδικών και εμπειρογνωμόνων και ομάδας στελεχών της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, με επικεφαλής τον Γενικό Γραμματέα κ. Ιωάννη Χρυσουλάκη, ο οποίος δήλωσε σχετικά «Όλοι μαζί μπορούμε να βοηθήσουμε την ελληνική γλώσσα, τον ελληνικό πολιτισμό και την μυθολογία να ταξιδέψουν και τώρα έχουμε ένα λαμπρό εργαλείο. Εργαζόμαστε έτσι ώστε η πλήρης πρόσβαση σε όλες τις εφαρμογές να είναι εφικτή την 1η Σεπτεμβρίου 2020, ενώ σχεδιάζεται ήδη παραμετροποίηση και προσαρμογή σε Ισπανικά, Γερμανικά  και Γαλλικά, καθώς και πρόσθετες εφαρμογές με έμφαση στον ελληνικό πολιτισμό και την ιστορία.  Παράλληλα, σε δεύτερο χρόνο, πέραν της δυνατότητας λειτουργίας σε συσκευές iOS, η εφαρμογή θα είναι διαθέσιμη και σε Android. Θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό σήμερα να προσφέρονται εφαρμογές για την ελληνική γλώσσα στο περιβάλλον των φορητών συσκευών. Προκειμένου να εξασφαλιστεί τόσο η καταλληλότητα και αποτελεσματικότητα του υλικού, όσο και η αισθητική του αρτιότητα, ομάδα παιδαγωγών, γλωσσολόγων, εκπαιδευτικών και καλλιτεχνών έχει αναλάβει την επιστημονική υποστήριξη του έργου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η πλειοψηφία των μελών της ομάδας είναι ταλαντούχοι νέοι που ζουν στην Ελλάδα, στους οποίους το πρόγραμμα προσέφερε την ευκαιρία να εργαστούν και να μείνουν στον τόπο τους».

Δείτε σε βίντεο

Για περισσότερα, πατήστε

www.staellinika.com/partnership

El Monasterio de “Zoodochos Pigi” –fuente que da la vida” (también conocido como Theotokos tes Peges –“Theotokos de la fuente”) es un importante monasterio bizantino famoso por su sagrada fuente de agua (hagiasma). Esta ubicado fuera de los muros de Teodosia, cerca de la Puerta de Selybría de Constantinopla. El sitio está asociado con una gran cantidad de historias de milagros y leyendas. Tenía una fuente de agua o manantial que llegó a considerarse milagrosa. Muchos milagros también se atribuyeron al barro que se formaba a partir del agua del manantial. En la era otomana, esto se conoció como Balıklı («peces») debido a los peces que se encontraban en el manantial.

Los orígenes de la iglesia no están claros, aunque ciertamente existió ya en el siglo VI. Procopio registra que Justiniano (527-565) construyó una iglesia dedicada a la Theotokos en este emplazamiento. Otras tradiciones afirman que ya había un pequeño santuario en el sitio y Justiniano lo encontró mientras cazaba. Al enterarse del agua curativa del sitio (que curó su infección urinaria), ordenó que se construyera una gran iglesia con los materiales sobrantes de Santa Sofía.

Otra tradición informa que León I el Tracio, o el Grande, (457-474) lo fundó antes de ser emperador. Cuando todavía era simplemente un soldado, León conoció a un hombre ciego en el camino, rogando por agua. León lo guió hasta que llegaron a un pantano lleno de barro. El emperador, entonces soldado, intentó en vano encontrar agua fresca, hasta que la voz de la Theotokos lo llamó y le aseguró que había agua. La misma luego le dijo que frotara el lodo sobre los ojos del ciego, lo cual le devolvió la vista. Es posible que León haya construido un pequeño santuario en el sitio, sobre el cual Justiniano más tarde construyó una gran iglesia.

Además de la iglesia, había un “hagiasma” –fuente de agua sagrada-, que consistía en una estructura subterránea con una nave que era tres veces más larga que ancha y una cúpula elevada sobre arcos. Desde ambos lados, las escaleras de mármol conducían al manantial, ubicadas dentro de un espacio que se decía que tenía unos doce pies de ancho. Esto suena bastante similar a lo que se puede encontrar hoy. La milagrosa agua del manantial fluía hacia una cuenca de mármol accesible por escaleras dentro de la iglesia.

El monasterio fue renovado varias veces en la era bizantina media. La emperatriz Irene, con su hijo Constantino VI, supuestamente restauró la iglesia. Después de ser gravemente dañado por un terremoto en 869, Basilio I reconstruyó la iglesia y la decoró con un ciclo de mosaicos. Quemado por el zar Simeón de Bulgaria en 924, la iglesia pronto fue reparada y el palacio fue construido cerca de la iglesia.

Temprano en la era de los Paleologos, la epígrafe “Zoodochos Pigi” se aplicó por primera vez a la Virgen de la fuente y se desarrolló una nueva iconografía, quizás basada en un mosaico de su hagiasma. Durante este período se convirtió en un importante lugar de peregrinación y se instituyó como el día de fiesta de la “fuente que da la vida” el viernes de la Semana pascual de las renovaciones. El monasterio experimentó un período de renacimiento durante el reinado de Andronikos II Paleologos (1282-1328). Este renacimiento siguió a un período de declive causado por la conquista latina de Constantinopla después de la IV Cruzada. Durante este tiempo, se dice que la  fuente perdió sus poderes milagrosos. Esto solo cambió cuando Andronikos II desistió de los intentos de su padre de unir las iglesias católica y ortodoxa. Este período marcó un resurgimiento de milagros en el santuario. Xanthopulos registró una gran cantidad de milagros. Además, Manuel Philes y otros compusieron epigramas sobre la iglesia y sus pinturas. Más tarde, se dijo que las aguas curaron al emperador Andronikos III de una enfermedad grave en 1330.

En 1422, el sultán Murad II lo convirtió en su cuartel general mientras asediaba Constantinopla. Después de la conquista de Constantinopla en 1453, la iglesia desapareció, aunque el manantial continuó siendo visitado por un pequeño número de peregrinos. Fue reconstruido recién en el siglo XVIII.

El edificio actual fue construido en 1833 bajo el patriarca Constancio I. En 1837, el monasterio pasó a llamarse Monasterio del Hospital de Zoodochos Pigi y financió la construcción de un nuevo hospital, fuera de los muros de la Ciudad.

Actualmente el complejo monástico femenino alberga el templo, el hagiasma y el cementerio de los Patriarcas Ecuménicos. A partir del Patriarcado de Su Santidad Bartolomé y del nombramiento del Metropolitano de Sásima Gennadios como su Abad, el monasterio se ha revitalizado de manera sensible y plausible. Las monjas vienen de diferentes monasterios de Grecia -y de todo el mundo ortodoxo- y pasan temporadas sirviendo en el monasterio y, de esta manera, manteniendo sus puertas abiertas a todos los peregrinos que se acercan a visitarlo para llevarse la bendición de la Theotokos a través de su agua santa.

En 1422, el sultán Murad II lo convirtió en su cuartel general mientras asediaba Constantinopla. Después de la conquista de Constantinopla en 1453, la iglesia desapareció, aunque el manantial continuó siendo visitado por un pequeño número de peregrinos. Fue reconstruido recién en el siglo XVIII.

El edificio actual fue construido en 1833 bajo el patriarca Constancio I. En 1837, el monasterio pasó a llamarse Monasterio del Hospital de Zoodochos Pigi y financió la construcción de un nuevo hospital, fuera de los muros de la Ciudad.

Actualmente el complejo monástico femenino alberga el templo, el hagiasma y el cementerio de los Patriarcas Ecuménicos. A partir del Patriarcado de Su Santidad Bartolomé y del nombramiento del Metropolitano de Sásima Gennadios como su Abad, el monasterio se ha revitalizado de manera sensible y plausible. Las monjas vienen de diferentes monasterios de Grecia -y de todo el mundo ortodoxo- y pasan temporadas sirviendo en el monasterio y, de esta manera, manteniendo sus puertas abiertas a todos los peregrinos que se acercan a visitarlo para llevarse la bendición de la Theotokos a través de su agua santa.